فیبر نوری
فیبر نوری چیست؟
فیبر نوری رشته ای از تار های نازک شیشه ای است که قطر هر یک از تار ها نظیر قطر یک تار موی انسان است. فیبر نوری به عنوان محیطی برای انتقال امواج نوری مورد استفاده قرار می گیرد. فناوری فیبر نوری به صورتی است که علائم به شکل نور ارسال می شوند. این تار ها از الیاف شیشه ای sio2 ساخته می شده و شفافیت آن به حدی است که اگر دیواری به ضخام 70 مایل را از این تار ها درست شود نور در دو طرف به خوبی دیده می شود.
هر فیبر نوری از سه قسمت تشکیل می شود:
الف)هسته: هسته نازک شیشه ای در مرکز فیبر که پیام های نوری از آن حرکت می کند.
ب) روکش: بخش خارجی فیبر است که دور تا دور هسته را احاطه کرده است و باعث برگشت نور منعکس شده به هسته می شود.
پ) پوشش بیرونی: روکش پلاستیکی که باعث حفاظت فیبر در مقابل رطوبت و سایر مواد آسیب پذیر است.
فن آوری ساخت:
برای تولید فیبر نوری ، ابتدا ساختار آن در یک میله ی شیشه ای موسوم به پیش سازه از جنس سیلیکا ایجاد می گردد و سپس در یک فرآیند جداگانه این میله کشیده شده تبدیل به فیبر می گردد. از سال 1970 روش های متفاوتی برای ساخت انواع پیش سازه ها به کار رفته است که اغلب آنها بر مبنای رسوب دهی لایه های شیشه ای در داخل یک لوله به عنوان پایه قرار دارند.
کاربرد ها:
الف) در مخابرات: برای انتقال پیام های مخابراتی با سرعت و ظرفیت بالا در ارتباط بین مراکز تلفن شهری و انتقال اطلاعات شبکه رایانه ای و همچنین برای برقراری ارتباط تلویزیونی
ب) در صنعت: برای انتقال نور لیزر به منظور برش فلزات و همچنین برای شبکه بندی رایانه های صنعتی
ت) کاربرد نظامی: برقراری ارتباط و کنترل با آنتن رادار کنترل و هدایت موشک ها و ارتباط زیر دریایی ها
ث) در احساسگر ها: به منظور انداه گیری دقیق کمیت های فیزیکی همچنین برای سنجش آلودگی آب های دریا و سطح مایعات و تشعشعات پرتو های گاما و ایکس